Seguidores

jueves, 22 de enero de 2026

Inocencia


 Está semana en 👉Our Midweek Muse

                MUÑECO DE NIEVE


La niña, con manos de invierno y risa tibia,

modela el silencio en forma de muñeco.

Le presta hojas como ojos asombrados

y una nariz que apunta al horizonte.

Le dice suavemente que el frío no entiende,

y el muñeco escucha sin poder responder.

Guarda en su pecho de nieve la infancia,

como un sol pequeño que aún no sabe arder.

P. D. Este muñeco es el que hicieron mis nietos estás navidades. 

16 comentarios:

  1. Your poetry is beautiful, and your grandchildren's snowman is adorable. Keep warm my friend

    ResponderEliminar
  2. La inocencia de maravillarse con lo simple.

    Un beso dulce.

    ResponderEliminar
  3. Qué mezcla rara de juego y verdad, cuando parece sencillo pero en realidad dice algo muy hondo.
    Qué cosas tan bonitas se pueden escribir en pocas frases.
    Y lo mejor de la foto es saber las risas y el momento feliz de quienes lo construyeron.

    ResponderEliminar
  4. Muy bonitas palabras, llegan y se meten en el corazón. Un abrazo

    ResponderEliminar
  5. Such a pretty doll, such lovely words...
    All this poetry and naivety touches the heart.
    Stay warm and take good care of yourself.

    ResponderEliminar
  6. La innocència és el bé més preuat dels infants, tant de bo no desaparegués en fer-nos grans!
    Maco el ninot i bon poema.
    Aferradetes!

    ResponderEliminar
  7. Una inocencia tan simple que todos hemos pasado por ella. Entre la foto, el contenido y lo que supone trazas un cuadro perfecto, Nuria.
    Un abrazo

    ResponderEliminar
  8. Ese muñeco de nieve es el claro ejemplo de esa blanca inocencia.
    Un besote y muy feliz fin de semana 😘

    ResponderEliminar
  9. Mi querida Nuria,

    Qué delicadeza hay en este poema… No habla solo de un muñeco de nieve, habla de la infancia intacta, de la ternura que todavía sabe jugar con el frío y transformarlo en cariño. Pude ver a tus nietos allí, entre líneas, moldeando no solo la nieve, sino también recuerdos que calentaran muchos inviernos futuros.

    Esa imagen del “pequeño sol que aún no sabe arder” me tocó profundamente. Así es exactamente como vive la infancia: brillando en silencio, calentando sin darse cuenta del milagro que lleva dentro.

    Gracias por compartir algo tan íntimo y tan bonito. Tu poema es un regalo suave, de esos que se guardan en el corazón.

    Un abrazo lleno de cariño, ternura y amistad,

    Fernanda

    ResponderEliminar
  10. Qué preciosidad, Nuria, la infancia es Luz.
    Un abrazo

    ResponderEliminar
  11. Olá, amiga Nuria!
    Mais um lindo e inspirado poema que muito gostei.
    Embora aqui onde moro não haja neve, gosto de ver a neve a cobrir os telhados, e as crianças a brincar a fazer bonecos de neve.

    Deixo os votos de um bom fim de semana, com tudo de bom.

    Beijinhos, com carinho e amizade.

    Mário Margaride

    http://poesiaaquiesta.blogspot.com
    https://soltaastuaspalavras.blogspot.com

    ResponderEliminar
  12. Olá Nuria
    Tão lindo este poema!
    A neve atrai imenso as crianças, que na sua inocência nem sentem o frio gelado da neve.
    Seus netinhos fizeram um lindo boneco de neve.
    Em Portugal ontem nevou muito no centro e norte do País.
    Beijinhos e bom fim de semana.
    Emília

    ResponderEliminar
  13. Hola, Nuria, parece que el año comenzó bien, me alegro; tus nietos disfrutan de las bellezas del invierno.. Me ha encantado tu tierno poema. La belleza de las pequeñas cosas...
    Gracias por compartirlas.
    Hasta pronto.

    ResponderEliminar
  14. Hola Nuria. Que simpatico mono de nieve han hecho tus nietos. Los niños, con su inocencia, creatividad sin limites, y amor sincero, nos ofrecen tanta inspiración. Que Dios siga bendiciendo a tus nietos. ¡Saludos!

    ResponderEliminar

Todo puede pasar

  Este jueves, un relato: Un crimen para resolver   Demiurgo   anfitrión está semana nos hace la siguiente propuesta: se trata de escribir u...